Flamenco algemeen

Flamenco is van oudsher voor veel mensen uit Zuid Spanje een belangrijk onderdeel van het leven. Niet alleen tijdens feesten, partijen en andere bijeenkomsten, maar vooral ook in het dagelijkse leven. De eerste vorm van flamencomuziek bestond alleen uit melodische zang, ritmisch begeleid met de handen en de voeten. Improvisatie & virtuositeit spelen hierbij een belangrijke rol. Later is de gitaar erbij gekomen. Nog later, pas in de 20^e eeuw, ontwikkelde het voetenwerk zich tot de vorm zoals wij die nu kennen.
De laatste decennia zien we ook mengvormen zoals flamenco en jazz, klassiek en popmuziek. Niet langer wordt flamenco alleen door Spaanse zigeuners beleefd. Over de hele wereld zijn verschillende groepen mensen intensief met flamenco bezig.
Om flamenco te begrijpen is een bepaalde basiskennis vereist. Men moet leren de verschillende stijlen te onderscheiden. Deze stijlen zijn veelal ontstaan in diverse zigeunerfamilies uit de verschillende Andalusische provincies. Flamenco is echter niet alleen een combinatie van ritme, melodie & dans; een ander essentieel onderdeel is "de duende". Een ongrijpbaar en ondefinieerbaar begrip. Je zou het kunnen omschrijven als een emotioneel en muzikaal hoogtepunt. Een moment waarop zang, dans en gitaar een uitspatting beleven die de toeschouwer ongetwijfeld kippenvel bezorgt.

Flamenco boeken
Flamenco cd's
Flamenco links
Flamenco encyclopedie Wikipedia

"Voor mijzelf betekent flamenco een dansvorm waarin ik mijn creativiteit en energie kwijt kan.
Een ritmische en fysieke uitdaging. Een lange weg om de hoeveelheid kennis en achtergrond
die er achter de flamenco schuilt beetje bij beetje te leren begrijpen en tot mij te nemen."
 

Wat is flamenco?

Flamenco is een muziekvorm die in het zuiden van Spanje, in Andalusië, ontstaan is door de vermenging van verschillende culturen: de Spaanse volksmuziek en kerkgezangen, de zang- en danstraditie van de zigeuners die uit Voor-Indië naar het westen getrokken waren, en de eeuwenoude melodieën van de joden en arabieren,
die weliswaar rond 1500 uit Spanje verdreven waren, maar wier stempel op de Spaanse cultuur onuitwisbaar is gebleken.
In zijn puurste vorm bestaat de flamenco uit vier elementen, waartussen een voortdurende wisselwerking is. Centraal staat de zang: een goede flamencozanger zingt niet alleen de tekst en de melodie van een lied (cante), maar weet door stembuigingen en langgerekte tonen een bepaalde emotie over te brengen.
Sommige cantes zijn vrolijk, andere hartstochtelijk of verdrietig, allemaal hebben ze hun eigen stemming. Zolang de zanger zingt, hebben de gitarist en de danser(es) een dienende rol. De gitaar ondersteunt de melodie met akkoorden en roffels, de danser beeldt met gracieuze bewegingen de emotie uit.
Als de zanger zwijgt, kan de gitarist in kunstige variaties, falsetas, zijn vaardigheden tonen. De danser voert met het gestamp van zijn voeten het tempo op en varieert op het basisritme, het compás, met razendsnel voetenwerk. Totdat gitaar en voeten zwijgen en de zanger een nieuw couplet inzet.
En het vierde element? Dat zijn de toeschouwers, die met kreten en aanvuringen de artiesten tot grotere prestaties opdrijven. En als alle vier de elementen optimaal samenwerken, dan ontstaat er soms iets dat de flamencokenners 'duende' noemen: een hogere macht maakt zich meester van alle aanwezigen,
die gegrepen worden door één magische ontroering.

Flamencomagazine Mundoflamenco



Home